.

.

Chapter 12

Posted by PURPLEYHAN STORIES on Saturday, November 14, 2015

"Lawrence." I whispered.

 

God. Why is he here?

 

"Huy, anong nangyari sayo? Para kang nakakita ng multo." nakatayo pa rin ako sa harapan ngayon ni Sir Tristan pero nakabend yung ulo ko sa right dahil tinitignan ko si Lawrence.

 

Lawrence. :'(

 

 

Pero.. he's with someone. Ang masaklap, he's with a girl. 

 

 

"Hey, are you crying? Miel? Sino bang tinitignan mo sa likod?" Then he turned around. Nakita nya rin si Lawrence. Pero humarap ulit sakin si sir Tristan.

 

I wiped my tears. Bakit nga ba ako umiiyak? Geez, Rimi.. you're really a crybaby.

 

"Kilala mo ba yung lalaking yun?" saktong pagtingin ko kay sir Tristan eh lumingon sa direksyon namin si Lawrence kaya nashock talaga ako.

 

 

 

Napalapit agad ako kay sir Tristan at tinago ko yung mukha ko sa polo niya. Omo sana di niya ako nakita! >_<

 

"He..hey! Hey! What are you doing?!" gosh! Ang gulo niya! Baka makita ako ni Lawrence!

"Stay still!" bigla niya akong tinignan ng masama dahil inutusan ko siya. "Sir!" tsaka ko dinugtungan. Well, that sounds okay right?

 

For a minute or two, nakadikit lang ako kay sir Tristan. I know, pinagtitinginan na kami, but what can I do?! Lawrence's there and he should'nt see me! Even if I want him to see me.

 

 "Are you alright?" nagulat naman ako nung bigla siyang nagsalita kaya napatingin ako sa kanya.

"Yes. Yes, sir." tsaka ko napansin.. sobrang lapit ko pala sa kanya! Kaya naman napalayo ako bigla. Gosh Rimi, ano bang ginagawa mo? Aish babo! Babo! (Babo - fool)

"Ahem." umubo naman si sir. Siguro napansin rin na super close kami kaya napatingin siya sa kaliwa niya. This is awkward! Plus nagtatawanan pa yung mga saleslady na nakakita sa ginawa namin. Nagpanic naman ako nung nakalayo na pala ako kay sir Tristan, pero nawala din nung napansin kong wala na pala si Lawrence.

 

 Naginhale exhale nalang ako dun para di ako maiyak. Geez! Kasi naman, of all places, bakit dito pa?! Naiiyak na talaga ako. Sino kaya yung girl na kasama ni Lawrence? Siguro naman, friends lang sila di ba? Nothing more? :'(

 

"Oh." napatingin lang ako sa inaabot ni sir Tristan. "I think you need this. Tsaka wag mong iyakan ang isang lalaki." then bigla siyang naglakad papunta sa jewelry section.

 

Kinuha ko yung white handkerchief na inabot niya. Somehow, gumaan yung pakiramdam ko. I know I shouldn't cry right now. Kaya nga ako nandito para takasan yung buhay ko dati. Para lumayo sa mga problema. Pero dinadala ko pa rin yung mga yun hanggang dito.

 

I need to let go.. right?

 

 

"Miel! Dalian mo! Dito dali!" tumakbo ako papunta kay sir Tristan then tinuro niya sa akin yung kanina niya pa tinitignan. I wiped away my tears and di ko nalang inisip si Lawrence.

 

"What do you think?" he pointed at the gorgeous necklace. Super ganda nun then yung pendant is entwined hearts.

"It's gorgeous. I think magugustuhan niya 'to." then he smiled at me.

"Great. Miss, can I see this one?"

 

Inassist naman siya nung saleslady. Ako naman, nagtingin-tingin rin ng jewelries. After some time, nakatitig lang ako sa isang ring. Actually, simple ring lang yun and then may bluish stone sa gitna. I dunno. Parang gusto ko siyang bilhin. Pero hindi ko naman yan mabibili kapag andyan si Sir. Like hello? San ka makakakita ng maid na bumibili sa ganito kamahal na jewelry shop, right?

 

"Miel tara dito." nagulat naman ako nung tinawag ako ni sir. Lumapit naman agad ako.

"Bakit po?"

"Talikod ka."

"Ha? Ba..bakit?"

"Basta."

 

And dahil di pa rin ako tumatalikod eh hinawakan niya yung balikat ko then inikot niya ako. Then naramdaman ko nalang na may sinusuot na pala siya sa leeg ko. Then inikot niya ulit ako paharap sa kanya.

 

"There. Bagay di ba, miss?" tanong niya dun sa nag-aassist sa kanya.

"Yes sir. Bagay po sa girlfriend niyo."

 

 

Wa..wait. wait. What?

 

 

"GRILFRIEND?! Ani.. I mean, hindi po! No.. no absolutely not! Maid lang po ako." super winawagayway ko na yung kamay ko sa harap nung saleslady. Grabe si ate! >_< Eto namang si sir Tristan parang ewan, tumatawa lang! Di nalang ako tulungang i-convince yung saleslady! Aigoo!

 

"Ay sorry po. Akala ko po ikaw yung girlfriend dahil sayo sinuot yung necklace." oo nga no? Bakit nya sa akin sinuot? Is he insane? I stared at him, hoping for some answers.

"Well, mukhang parehas kasi kayo ng build ni Hayley kaya naisip ko, kung bagay sa'yo.. I think bagay rin sa kanya. Right?"

 

Crazy. Di naman kami same build ni Hayley. She's alot prettier than me! Malabo na ata mata ni sir Tristan at di na marunong magcompare. 

 

After niyang makuha yung necklace, pumunta kami sa 3rd floor.. dahil.. hindi ko rin alam. Sinusundan ko lang si sir. Geez, gusto ko nang umuwi! My feet are aching! >_<

 

Magsasabi na sana ako na umuwi na kami pero hindi natuloy dahil pumasok kami sa Quantum. OMO! Super tagal ko nang di nakakapunta sa mga ganito! I think.. almost one year ago?

 

"Laro muna tayo!" I nodded. Grabe para pala akong babysitter dito >_< Pumunta kami dun sa booth then siya yung nagbayad ng token.

 

"Anong gusto mong laruin?" Eh? Bakit ako tinatanong nya?

"Kahit ano po."

"Dali na. Hahaha." 

"Err. Basketball?" YAH! Hahaha I'm good at basketball! Rimjae oppa taught me how to play that!

 

Pumunta kami dun sa may basketball game and then tinabi namin yung binili niya kanina. Sabay kaming nagshoot ng token and pataasan daw kami ng score. So ako, shoot lang ng shoot. Yay! Magthathankyou nga ako kay kuya mamaya para sa pagtuturo kung pano magbasketball. Ang galing ko na magshoot!

 

After ng time, tinignan ko yung score ko. I got 222. Grabe ang dami ko palang nashoot? O_O

 

"Tsk. Tsk. 222 lang? Well, panalo ako pano ba yan?" YABANG! Tinignan ko naman yung scoreboard niya.. and.. what the...

 

"410?! WHOA!"

 

OMG! Natalo niya si kuya! Si kuya, as far as I remember nung last na nagganito kami, eh 396 lang! Idol ko na si sir sa basketball! Galing!

 

Lumabas na rin agad kami sa Quantum after magbasketball. Habang palabas kami ng mall, tinext ko si kuya.

오빠.. 보고 싶어요~

(I miss you kuya.)

 

 

Namimiss ko nang makipagbonding kay kuya. Namimiss kong magkaroon ng kuya. ToT Siguro busy yun ngayon. Workaholic rin kasi yun eh, mana sakin. Haaay.

 

After a few minutes, nasa parking lot na pala ulit kami. Sumakay na ako sa loob ng car ni sir then nagseatbelt. Alam nyo na, overspeeding magdrive 'tong hotdog kong amo eh. And dahil nga super bilis nya magdrive, wala pa atang fifteen minutes eh nasa bahay na kami.

 

Nung pinagbuksan kami ni Nay Linda, nakangiti siya. And take note, ngiti as in super wide smile. Anong meron ngayon kay Nay Linda? @_@

 

 

"Oh kamusta date nyo mga anak?" with matching evil grin.

 

 

 

DATE?! WHAT? Ang labo ng mga tao ngayon! >_<