.

.

Chapter 13

Posted by PURPLEYHAN STORIES on Saturday, November 14, 2015

"Nay Linda talaga! Di po yun date! Sinamahan ko lang si sir Tristan no!" waaah si nay Linda kung anu-anong pinagsasabi.

"Ay batang 'to oh! Syepre biro lang yun. Hahaha. Ang tagal ninyo kasi eh. Ano bang nangyari?"

"Manang, may umiyak kasing isa kanina dyan. Ayun, pinaglaro ko muna. Hahaha! Oh sige iwan ko muna kayo dyan, akyat muna ako sa kwarto ko."

 

 

Napaka talaga ni sir! Geez, binuking pa ako kay Nay Linda! Hinatak tuloy ako ni Nay Linda papunta dun sa kusina. Naku, for sure magtatanong siya. You know, she knows everything about me.

 

"Totoo anak? Umiyak ka? Bakit?" umupo ako sa upuan then napabuntung-hininga ako.

"Opo nay Linda. Eh pano kasi.." naalala ko na naman tuloy siya. "I.. I saw him.. nakita ko po si Lawrence."

 

And there. My tears betrayed me. I told myself to move on pero look at me now. Still crying because of him. Ang sakit kasi eh. I know it's my fault. I know na nasaktan ko siya. Pero nasaktan rin naman ako sa desicion ko right? Gusto ko lang naman na maging safe siya from mom and dad. Kahit na masaktan pa ako :'(

 

"Anak.. sige iiyak mo lang yan. Minsan talaga may mga bagay na maidadaan mo lang sa pag-iyak."

 

Napakapit ako sa kamay ni Nay Linda. Parang biglang gusto kong sumulpot nalang si Mommy sa tabi ko. I need comfort. My hears is aching. Really.

 

"Nay Linda. Ang sakit po kasi eh. I did it to protect him! I did this for him. Tapos makikita ko siya, may kasamang ibang babae. Pero wala naman po akong magawa, kasi di ko sinabi sa kanya yung totoo. Siguro nga karma 'to. And I hate it. It's ripping my heart into pieces."

 

Gosh. Ang sakit na ng mata ko kakaiyak. Pero ayaw talaga tumigil eh. Laging sumasagi sa isip ko si Lawrence.. with another girl. I hope she's just a friend of him. Pag hindi, feeling ko hindi ko kakayanin. I.. can't. :'(

 

Pinaakyat naman ako ni Nay Linda sa kwarto namin. Siya nalang daw muna ang magluluto and gagawa ng kitchen works. Magpahinga daw muna ako.

 

Pagdating na pagdating ko sa room, umakyat ako sa double dec and nag-iiyak doon. Kakainis naman kasi eh. Sa lahat ng pwedeng makita, si Lawrence pa, with a girl. Sinong di masasaktan dun? Boyfriend mo may kasamang iba? But biglang nag-echo sa utak ko..

 

I broke up with him.

He's not my boyfriend anymore :'(

 

*ring ring*

 

I wiped my tears then tinignan ko kung sinong tumatawag. Si Alexa pala. Sinagot ko naman agad.

 

"Yobo..se..yo?" darn, my voice broke off.

"Rimi? Are you alright? Wait.. are you crying? Hey.."

 

Then ayan na naman. Naiyak na naman ako. I need her comfort. I need a friend right now :'(

 

"Lex, I.. I saw Lawrence.. w..with a girl.. Aleeeeex :'(" Iniyakan ko si Alex sa phone. I couldn't help it. Naiiyak talaga ako everytime na magfaflash sa utak ko yung scene kanina. I hate this. I hate this feeling. Nagsisisi ako na iniwan ko si Lawrence. But what can I do? I know na seryoso si Dad sa sinabi niyang pababagsakin niya ang company nila Lawrence if hindi ako sumunod sa kanya.

 

"Rimi.. don't worry. Everything will be alright. Trust me. I'll make sure of it. But please, wag kang umiyak. You know what.. I don't want to hear you crying. Arasso?"

 

I smiled. Kahit papano, medyo gumaan yung pakiramdam ko.

 

"Gomawo Alex. You're really the best."

"Anytime, bessy."

 

Then I ended the call. Huminga ako ng malalim and tinry na matulog nalang. Pero di talaga ako makatulog. Nakapikit lang ako.

 

Ten minutes.

Twenty minutes.

Thirty.. forty..

 

 

Ugh! Why?! Kung kelan gusto ko nang matulog, tsaka naman ako ayaw patulugin ng utak ko. Ang malas malas ko naman ee. T_T

 

Pero nafroze ako nung biglang bumukas yung pinto. So nagkunwari nalang akong tulog.

 

"Miel? Tulog ka na?" of course, I didn't answer. Si sir Tristan pala yung pumasok >_<

 

"Tsk. What's her problem?" then tsaka siya umalis. Nung narinig kong sumarado na yung pinto eh saka ako dumilat ulit.

 

Hala pati si sir ata nahalatang may problema ako. :\

Sana di siya magtanong ng kung anu-ano kay Nay Linda. Haaaay.

 

 

After siguro another thirty minutes eh nakatulog na rin ako.

 

***

 

*beep!*

 


Nagising ako from the message tone of my phone. Pagtingin ko sa time, 6:00 AM na pala. Di ako nakakain kagabi. Nagugutom tuloy ako. Mamaya nalang ako kakain pagkababa ko.

Tinignan ko naman yung text message. Galing pala kay kuya Rimjae.

 

--Alex told me what happened. 괜찮아?--  (are you okay?)

 

OMO! Alex why did you?! Eeeesh! Nagreply naman agad ako kay Rimjae oppa. Halaaa, I'm sure worried na 'to. :\

 

-- 괜찮아 오빠 :) --

(I'm fine brother.)

 

Then nag-ayos muna ako ng sarili ko dahil mukhang kinagat ng ipis yung mga mata ko. Grabe super maga niya! Bumaba ako agad at pumunta sa banyo para maghilamos. Yuck naman, di pa pala ako nagpapalit ng damit >_<

 

So ginawa ko muna ang morning routine ko and napadpad ako sa kusina. Kumuha nalang ako ng bread and then nagtoast nalang ako. Nagpreprare na rin ako ng breakfast para kay Nay Linda at sir Tristan. Nahiya naman kasi ako kagabi eh.

 

After nun eh kinain ko yung toasted bread ko then uminom ako ng fresh milk. Well, medyo okay na ako ngayon. Hindi ko nalang yun iisipin. Think positive nalang.

 

Aja Rimi! \o/

 

Dahil wala na akong magawa, pumunta ulit ako dun sa may piano. Natetempt akong magplay ulit. And dahil di ko kayang pigilan ang sarili ko, binuksan ko yun.

 

"Grew up in a small town
And when the rain would fall down
I'd just stare out my window

Dreaming of what could be
And if I'd end up happy
I would pray"

 

Grabe! Namimiss ko ng makipagjam kay kuya at kay Alex! Sa susunod na makita ko sila, makikipagjamming talaga ako.

 

"Trying hard to reach out
But when I'd try to speak out
Felt like no one could hear me

Wanted to belong here
But something felt so wrong here
So I pray
I could breakaway"

 

Namimiss ko na silang dalawa. Kainis. Gusto ko na tuloy umiw bigla. Huhuhu. Ang dalawa kong best best best friends. Kasi naman ehhh :\

 

"I'll spread my wings and I'll learn how to fly
I'll do what it takes ?til I touch the sky
And I'll make a wish, take a chance, make a change
And breakaway

Out of the darkness and into the sun
But I won't forget all the ones that I loved
I'll take a risk, take a chance, make a change
And breakaway

Wanna feel the warm bree--"

 

 

"Grabe! You're great! Ang galing mo Miel!"

 

 

O_O

 

 

Napatayo ako bigla nung nakita ko si Hayley sa likod ko. Waaah! Di ko siya napansin na dumating! Te..teka.. bakit pala siya andito?

 

"Hi po ma'am Hayley! Sorry di po kita napansin. Ah.. wait lang po tatawagin ko lang si si--"

"Ah wag na Miel. Ako nalang pupunta sa room niya." then ngumiti siya sa akin. Ang swerte talaga ni sir Tristan kay Hayley! Maganda na mabait pa!

 

Bigla naman siyang napatigil sa pag-akyat sa hagdanan.

 

"By the way Miel, minsan turuan mo akong magpiano ha? You're awesome!" then nagthumbs-up siya sa akin.

 

 

Promise, super bait niya talaga. Hindi siya katulad ng ibang anak-mayaman na snob and brat ang ugali. Siya eh matured and demure. Girl crush ko na siya bukod kay Alex :''>

 

 

And you know what?

 

 

 

 

I think I found a new friend :''>