.

.

Chapter 19

Posted by PURPLEYHAN STORIES on Saturday, November 14, 2015

"More." sabi niya doon sa bartender.

"Sir.. I mean.. Tristan, tama na yan."

"I want more. Gimme more!!" tsaka niya nilapag ng malakas yung baso ng beer na iniinom niya.

 

Gosh. Para akong may alagang bata. >_<

 

Pagkasabing-pagkasabi niya ng "She cheated on me.", niya-- I mean.. bigla siyang nagdrive ng mabilis. Akala ko nga magpapakamatay na siya, pero it turned out na pupunta lang pala kami sa bar. Tapos umorder siya ng umorder ng alak. Actually, 3 hours na kami dito. And medyo malamig na rin. Eh pano kasi nakablouse and denim shorts lang ako. Tapos airconditioned pa dito.

 

"Give me the strongest alcohol." napatingin ako sa kanya nung sinabi niya yun sa bartender.

"NO!!" this time, siya naman yung tumingin sa akin.

"What?"

"Lasing ka na Tristan."

"I'm not."

"You are."

"No."

"Yes."

 

Then uminom na naman siya ng alak galing doon sa baso niya. Haaay. Sa totoo lang, gusto ko ring magpakalasing ngayon. I wanna celebrate my freedom. If that's what you call it. He's already married by now. Siguro.. siguro naghohoneymoon na sila ngayon :'(

 

He's out of reach. He's gone. Lawrence is gone. Wala na akong babalikan. :'(

 

Akala ko madali magmove-on. Pero bakit ganun? Ang sakit pa rin? Nasasaktan pa rin ako. Kahit ilang ulit kong itatak sa utak ko na hindi na kami pwede para sa isa't isa, hindi ko pa rin mapigilan yung sarili ko. Umaasa pa rin ako.

 

Pero ngayon, wala na talaga. He's already committed. Wala na akong laban. Idagdag niyo pa na baka galit siya sa akin dahil di ko sinabi sa kanya yung totoo. :'(

 

"Why are you...crying? Naaawa...ka ba sa...akin? Psh. Don't. It's...just...nothing."

 

Napatingin ulit ako sa kanya. Di ko naman napansin na nakalean pala siya kaya masyadong malapit yung mukha ko sa mukha niya nung humarap ako sa kanya. Tapos nagulat ako nung hinawakan niya yung mukha ko at pinahid niya yung mga luha ko. D..di ko napansin, na umiiyak na naman pala ako.

 

"No. I have my own problems. And just like you, I'm brokenhearted. Cheers." then tinaas ko yung inorder niyang beer para sa akin kanina. Tapos nakipagtoast ako sa kanya. 

"Oh. Haha. Cheers to the losers?" then ngumiti siya. Pero kahit madilim, nakikita ko na namumuo yung luha sa gilid ng mata niya.

"Yes. Cheers to us." ininom ko ng tuluy-tuloy yung beer. Pagkaubos ko nung isang baso eh feeling ko umikot yung tiyan ko at uminit yung lalamunan ko. Geez! Mukhang di na ako sanay uminom.

"Isa pa!" bigla niya namang nirefillan yung baso ko. Tapos tinungga ko ulit. Ganun na naman yung feeling. Laong umikot yung tiyan ko at lalong uminit yung lalamunan ko.

 

 

** Tristan's POV**

 


Di ko alam kung paano kami nakapunta sa bar na 'to ng di naaaksidente. Pero ang alam ko lang, gusto kong uminom ng uminom. Gusto kong malasing. But dang! Parang walang epekto sa akin yung alcohols na iniinom ko. Kahit masyado ng matapang, di pa rin ako malasing.

 

Gusto kong malasing. Gusto kong makalimutan yung nangyari kanina. Gusto kong makalimutan yung mga nakita ko. Bullsh*t. Pag naaalala ko talaga yun, nanggigigil ako. I wanna punch them both!

 

 

Balak ko sana kasing isurprise si Hayley sa apartment na tinutuluyan niya ngayon malapit sa work niya dahil monthsary namin bukas. Bumili ako ng malaking stuff toy, red roses and chocolates. Excited pa man din ako. Di na ako kumatok since bukas naman yung pinto kaya nagtuluy-tuloy akong pumasok. But I froze when I saw them..

 

 

I saw them kissing.

 

 

Nabitawan ko bigla yung mga hawak ko at sinugod ko yung gagong lalaking yun. Nandilim talaga yung paningin ko at ang gusto ko lang gawin eh bugbugin siya ng bugbugin.

 

"Damn you!! You asshole!" sinuntok ko ulit siya sa bandang panga pero gumanti siya at sinuntok niya rin ako sa bandang ilong. Gumanti ulit ako at tinadyakan ko siya sa tuhod kaya napaluhod siya, pero bigla niya akong sinuntok sa may tiyan kaya napaluhod din ako.

"Stop it!! Tristan! Stop it!!" hinawakan ako ni Hayley sa bewang tapos pinipilit niya akong ilayo doon sa lalaki. Tapos bullshit lang dahil tinulak rin ako nung lalaking yun kaya napaupo ako sa sahig.

 

Di ko na pinilit na tumayo. Parang bigla nalang naubos yung lakas ko sa nangyari. F*cking shit. Tapos yung lalaking yun pa yung tinulungan niyang tumayo. Ako ang fiance mo, Hayley! F*ck! Pasalamat siya babae siya.. kundi...

 

 

 

"Kelan pa?" sabi ko habang tumatayo ako pero nakayuko lang ako para di ko makita yung pagmumukha nila.

"T..tristan.. le..let m--"

"TINATANONG KITA KUNG KELAN MO PA AKO NILOLOKO!!!" this time, tumingin na ako sa kanya. Umiiyak siya at nakatingin lang rin siya sa akin. Pero wala akong pakialam. Niloko niya ako. Pinagmukha niya akong tanga. Ginago niya ako.

"Pre, wag mo namang sigawan si Hayley." biglang sabi nung lalaking kasama niya. 

"Fuck you. I don't care. Niloko niyo ako. You don't deserve my respect."

"Tristan, please naman.. ma..makinig ka sa--"

"Hayley pwede ba? Tama na. Huling-huli ko na kayo eh. Wag mo na gawing kumplikado pa yung sitwasyon."

"Pero it's not what you thin--"

"THE HELL I CARE!! Magsama na lang kayo ng lalaki mo! Magpakasal kayo sa impyerno!" lumakad ako papalayo sa kanila pero napahinto rin agad ako at humarap ulit sa kanila.

 

"Oh and by the way..." tinanggal ko yung engagement ring ko at binato ko sa kanila. Tapos tinignan ko yung lalaki.

 

 

 

"Iyo nalang yan. Hindi na bagay sa daliri ko."

 

 

Then I slammed the door. Fuck this. Nakakainis! Nakaka.. UGH!

 

"SHIIIIIT!!!!" tapos sinipa ko yung pinto nila. Sana nga masira yun. Bwisit talaga!

 

 

Pagbabang-pagbaba ko sa apartment niya eh sumakay ako agad sa kotse ko tsaka ko binugbog yung manibela. T*ngina. Gusto kong magwala! 

 

Kinuha ko yung phone ko tapos tinawagan ko si Miel. Gusto kong uminom. Gusto kong maglasing. Gusto kong umiyak. Gusto kong ilabas 'to.

 

Bakit kung kelan natututunan ko na siyang mahalin, eh saka pa niya ako niloko? Ganito ba talaga ako kamalas? Ang sakit eh. Ganito ba talaga 'to?

 

Kinuha ko yung phone ko at tinawagan ko si Miel.

 

"Where are you? Nandito ako sa parking lot. Go." then binaba ko kaagad. Ayoko nang makipag-usap. Gusto ko nalang manahimik. Pero gusto ko ring ilabas 'tong lintek na pakiramdam na 'to.

 

Maya-maya lang, nakita ko siya sa may side mirror, at pagpasok na pagpasok niya.. sinabi ko sa kanya yung mga salitang gustung-gusto kong sabihin kanina pa.

 

"SHE CHEATED ON ME!!!"

 

 

Then I realized, I'm crying.

 

 

 

It hurts.

Loving a person means hurting yourself sometimes. Nakakagago. Nakakagago pala kapag nalaman mong niloko ka. Ang sarap magwala. Ang sarap ibalibag lahat ng bagay.

 

Nagulat ako nung biglang lumapit si Miel sa akin. Hawak-hawak ko pa rin ng mahigpit yung manibela. At sobrang dilim talaga ng paningin ko. Lahat ata ng galit sa mundo eh naabsorb ko ngayon. Pakiramdam ko mag-isa ako. Pakiramdam ko walang nakakaintindi sa akin. Pakiramdam ko, talunan ako.

 

Pero bigla niyang hinawakan yung isa kong kamay..

 

 

"Shhh.. It's okay. I'm here. You're not alone." the next thing I knew, she was hugging me.

 

 

 

And we're both crying.