.

.

Chapter 22

Posted by PURPLEYHAN STORIES on Saturday, November 14, 2015

“Waaah Nay Linda nakakatakot talaga siya!! Akala ko hahampasin niya ako kanina eh! Katakot! T_T”

 

Kasalukuyan akong nagrereklamo kay Nay Linda tungkol sa behavior kanina ni Tristan. Nagkulong kasi ngayon sa kwarto niya si Tristan eh. Siguro nabadtrip or umiiyak? Ewan ko. Basta wala na siya sa mood after sumugod ni Hayley dito.

 

“Naku ganun talaga yun. Eh sino ba naman ang hindi maiinis kung niloko ka ng isang tao hindi ba?”

 

“Sa..sabagay. Pero, kakawa rin po si Hayley. Di po kaya may reasons rin siya behind all of this? I just can’t stand couples who’re fighting over small things. Sana maayos nila ‘to, no Nay Linda?”

 

Bigla namang umiling si Nay Linda kaya napakunot yung noo ko.

 

“Malamang sa malamang eh hindi na makikipagbalikan yang si TJ doon kay Hayley.” Confident na sagot sa akin ni Nay Linda.

 

“Hala? Bakit naman po?” Waaah saying naman sila! Cute cute kaya nila together :\

 

“Di ba sinabi ko sa iyo dati na gusto lang ni TJ si Hayley? Hindi naman niya talaga iyon mahal pa. Kumbaga, mababaw palang yung nararamdaman niya para sa kanya.”

 

Eh? Mukha ba yung mababaw? Eh feeling ko nga nasaktan siya ng sobra eh. Hindi naman siya maglalasing (though ako yung nalasing) kung di siya nasaktan right? Pero kasi.. ang sakit rin ng ginawa ni Hayley. Di ko naman masisisi si Tristan kung naging ganun man ang attitude niya kanina towards her. Pero, sayang talaga yung relationship nila. I just don’t want them to be like me and Lawrence :\

 

“He’s hurt right now. Hindi po ba yun proof na mahal niya na si Hayley?” Ngumiti naman si Nay Linda sa akin. Does that mean na tama ako? @_@

 

“Naku pupusta ako na di siya nasaktan dahil mahal niya si Hayley. Siguro dahil yun sa nasaktan yung pride niya. Masakit nga namang malaman na hindi lang pala ikaw ang mahal ng girlfriend mo hindi ba? Natapakan ang pride niya dahil doon.”

 

Di nalang ako nagsalita. Wala naman na kasi akong sasabihin. And besides, di hamak na mas kilala ni Nay Linda si Tristan kaysa sa akin. Mukha ngang di nag-aalala si Nay Linda sa mga nangyayari eh! Ako lang ata itong masyadong paranoid >_< Bigla namang tumayo si Nay Linda at tinignan yung niluluto ata niya.

 

 

“Ay susmiyo! Nakalimutan ko yung toyo! Lagi nalang!”

 

 

Di ko alam kung matatawa ako kay Nay Linda o maaawa eh. Hahaha! Nagpapanic na kasi siya doon sa kusina. Then finally, lumapit siya sa akin.

 

“Miel, aalis muna ako ha. Bibili lang ako ng groceries. Pinatay ko muna yung kalan at di ko naman maluluto yoon kung wala yung ibang sangkap. O sige, dito ka muna.”

 

“Sige po. Ingat po!”

 

Nagmadali naman si Nay Linda sa paglabas ng bahay. Ako naman eh nakaupo lang rin doon sa may living room. Then tsaka ko naalala yung newspaper na hawak kanina ni Tristan. Napatayo ako bigla at hinanap ko kung saan yun nilagay ni Tristan. Siguro after five minutes eh nakita ko yun sa ibabaw ng isang cabinet doon sa sala.

 

Okay. Shiz bakit ko nga ba ‘to kinuha? Ang tanga-tanga ko rin eh. Gusto kong basahin pero parang ayaw ko. Eeeesh! >_<

Pero since hawak ko na rin, binasa ko na rin siya.

 

‘…The newlywed couple, Mr. Lawrence Sy and Mrs. Daphne Villafuerte-Sy,  were very happy about their successful wedding. Mr. Sy said that her wife is the best blessing he received and according to the guests, they observed that this couple is very fresh and perfect….

 

Hindi ko na tinapos yung pagbabasa nung article. Bakit ganun? :’(

 

Ganun ka ba kasaya nung nawala ako, ha Lawrence? Eto ba ang consequence sa pagliligtas ko sa company nyo? Na parang di ako nag-exist sa buhay mo? Na parang si Daphne pa ang nakasama mo ng mas matagal kaysa sa akin? :’(

 

Tinabi ko nalang yung newspaper at napaupo nalang ako doon sa couch. Ganito na ba kalala ang kasalanan ko at pinaparusahan ako ng ganito? Para ngang wala na akong maramdaman dahil sa sobrang sakit eh :’( Nakakainis.

 

Bakit ba hindi ako makapagmove-on? Ano bang kelangan kong gawin?! Si Lawrence, nakapagmove-on na then nakahanap pa ng bago. Samantalang ako, stucked pa rin sa kanya. Geez Rimi, ang bobo mo talaga :’(

 

Bigla ko namang naisip si Tristan. Pwede bang makisabay ako sa pag-eemo niya? Gusto ko ng karamay. Worst, wala si Alexa o kaya si kuya para guluhin ko ngayon. Tapos wala rin si Nay Linda ngayon :’(

 

Umakyat naman ako sa taas at inayos ko muna yung sarili ko. Then tsaka ako kumatok sa pinto niya.

 

 

*TOK TOK*

 

 

“Bukas yan.” Narinig kong sabi niya mula sa loob. Syempre pumasok ako sa kwarto niya. Para ngang shocked pa siya na makita ako eh. Nakatingin lang siya sa akin with an expressionless face habang ako eh nakatayo doon sa may pintuan.

 

“Bakit?” tanong niya sa akin. Pero bigla kong naalala yung ginawa niya kay Hayley kanina at nanghina na naman young tuhod ko sa sobrang takot.

 

“Ah..uhh.. w..wala..” Gosh bakit pa kasi ako pumasok! Tumalikod nalang ako para makalabas sa kwarto niya “S..sige lalabas na ak--”

 

“Stay here.”

 

Napatigil naman ako sa pag-step ng paa ko nung sinabi niya yun. Napatingin ako sa kanya at biglang nagbago yung expression ng mukha niya. He looks like.. somewhat.. sad. Then saka ko lang napansin, na may hawak pala siyang beer-in-can. Geez, di pa ba siya nadala sa hangover niya kanina? >_<

 

Lumapit ako sa kanya and naupo ako sa tabi niya. Nasa sahig kasi siya and then nakasandal siya sa may kama niya. Beside him, may dalawang cans na na walang laman and three more na di pa bukas.

 

“Hey wait, bakit umiinom ka na naman? Tama na yan.” Hinawakan ko yung beer na hawak niya ngayon pero hinatak niya palayo sa akin.

 

“Whoa! Don’t ever touch any alcohols again. Nakakatakot ka malasing.” Bigla niyang sinabi sa akin.

 

Grabe naman! Hinawakan ko lang naman eh, wala naman akong balak inumin! TT_TT Sapakin ko siya eh. Pero naaawa ako sa state niya ngayon. Parang biglang nawala yung sakit na nararamdaman ko kanina habang binabasa ko yung newspaper ngayong kasama ko si Tristan sa ganitong state. :\

 

“Uy tama na yan.” Sabi ko nalang. Di ko na tinry na agawin yung beer sa kamay niya at baka magalit pa siya eh. Feeling ko nga eh medyo lasing na siya dahil namumula na yung mata niya eh.

 

“Don’t worry. Di naman ako madaling malasing. Unlike you, na kailangan pang halikan para tumahimik.”

 

“Psh. Kasalanan ko bang madali akong malasing? And isa pa, tatahimik naman—WHAT?!”

 

 

 

O_O

 

 

 

 

A..ano daw ang sabi niya?! W..wait! Wait!! Mali lang ako ng dinig di ba?! Did he said hinalikan?! Waaah anong pinagsasabi niya?!!

 

“I said I kissed you to shut you up.” Sabay tungga niya pa doon sa beer niya.

 

Chills went up to my skin.

He.. he kissed me?! Nung lasing ako?! Waaaaahhhhh!!!!! This is insane!!!! >////<

 

Humarap ako sa kanya, and this time, inagaw ko na talaga yung beer niya and binaba ko yun sa tabi.

 

 

“Why did you do that?!”

 

“What did I do?” with painosenteng face pa! Geez! Ano ba ‘to?! Niloloko niya ba ako?! Pinagtitripan na naman ata ako netong hotdog na ‘to eh! >_<

 

“You said you kissed me!!”

 

“Yeah I did.” Uwaaa! Bakit ang calm pa ng itsura niya!! Eh may kasalanan nga siya! Badtrip na tao ‘to!! Sarap niyang ipasok sa tin can!! TToTT

 

“Then why did you kissed me?! That’s.. that’s insane!!”

 

“To shut you up! Ang ingay-ingay mo eh.”

 

“But still--!!! UGHHHH!!”

 

Napasandal nalang ako sa kama niya. Grabe. Parang nawawalan ako ng kaluluwa sa mga panahong ‘to. Ano bang problema ng lalaking ‘to? Bakit siya ganyan? Abnormal ba talaga siya? Nanghahalik nalang bigla? TToTT

 

“It’s just a kiss. Simple as that.” Bigla niyang sabi habang di nakatingin sa akin, sabay kuha doon sa beer na binaba ko sa tabi.

 

“That’s the point! It was a kiss!! And you should have known that you can’t kiss me!!”

 

Bigla naman siyang tumingin sa akin at nilapit niya yung mukha niya sa mukha ko kaya napaatras ako.

 

 

“Why not?” he said with a bedroom voice.. O///O

 

OH SHUT UP RIMI’S BRAIN!! Bedroom voice ka dyan?! Waaaah tigil tigil!! Pero naaamoy ko yung hininga niya! Amoy beer! Ano ba yan! Ambaho! >_<

 

 

“C..coz you don’t love me!! You’ll only kiss a girl if you love her!! You should know that!!” sabi ko sa kanya kahit na halos maduling na ako sa sobrang lapit ng mukha niya sa akin.

 

Bigla naman siyang tumahimik, pero after ten seconds eh nagrespond siya sa sinabi ko na siyang ikinagulat ko.

 

 

 

 

 

 

 

“Then.. should I love you, so that I can kiss you?”

 

 

O__O

 

Oh My Gosh. He’s drunk. Kung anu-ano ng pinagsasabi niya!! He..He’s really.. really drunk!! Halos di na ako makahinga sa sinabi niya. Ganito ba siya pag lasing?!

 

 

 

“Ano ka ba Tristan, pinagsasabi mo--”

 

 

 

 

O///O

WHAT THE..

 

 

 

“Wow, you’re blushing.” Then he smirked at me.

 

 

“I.. I HATE YOU!!” P..pano ba naman.. nagulat nalang ako nung bigla siyang lumapit ng todo and he..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HE KISSED ME!!!!!! >///<

AAAAHHHH!!!! BADTRIIIIIP!!!