.

.

Chapter 35

Posted by PURPLEYHAN STORIES on Saturday, November 14, 2015

"What the hell are you doing here, mom?!" then pagtingin ko kay Tristan, para siyang nakakita ng isang libong multo. I mean.. even though his expression is funny (pffft), hindi ko alam kung tatawa ba ako or maaawa sa kanya.

"Isn't it obvious, son? I want to be with you." sabay upo niya dito sa may dining area. I just stared at her. Ayan na naman yung auraq of superiority niya. 

"No way. No fcking way."

"I don't care kung anong iniisip mo. I will live here. Besides, this is also MY house, son." tapos nag-smirk siya kay Tristan and bigla siyang tumingin..

 

 

sa akin. OMG.

 

"You're a maid, right? Sa pagkakaalam ko, maids are hired to serve your boss. Hindi tumayo lang dyan at makinig sa usapan ng boss at ng nanay niya. Tama ba?" hindi ko alam pero bigla akong natakot sa kanya. Mas nakaramdam ako ng takot sa kanya kaysa kay Dad kapag nagagalit siya. Tristan's right. She's a monster >_<

 

"Y..yes, ma'am." 

 

Kumuha agad ako ng plate, spoon and fork at pinaghain ko siya.  Nanginginig-nginig pa ako kasi nakakatakot talaga siya! Huhu why am I on this mess kasi? T_T

 

"Mom. What's your motive?" napatingin ako kay Tristan na nakatayo ngayon sa harap ng mom niya. With that serious face of him.

"Straight to the point, eh?" tapos uminom yung mom niya ng tubig. "Well.. I'm investigating on something. So dito muna ako. I need to stay here."

"Why don't you stay in that MANSION of yours?" tapos biglang nag-change yung expression niya into.. anger?

"Oh c'mon son. Galit ka pa rin ba dahil iniwan ka namin dito? I told you, this is for your own good. Mas magandang maging independent ka na. Besides, you are old enough to live alone, right?"

 

I don't know why but I felt bad for him. Para siyang sasabog. Para siyang iiyak. Ang bigat sa pakiramdam na narinig ko yun mismo sa isang magulang.

 

"Fine. Do what you want. I'm out of here." then nagwalk-out si Tristan.

"W..wait Tristan!" I tried to follow him pero nagulat ako nung hinawakan ng mom niya yung wrist ko.

"Stay here, miss."

 

That again. Para akong inuutusan ni daddy. Wala akong nagawa kundi mag-stay doon sa pwesto ko. Tinignan ko nalang si Tristan habang papalayo sa amin. I really really feel bad for him.

 

 

"Haaaay! Man, he's really an idiot."

 

 

Eh?

Nagulat ako nung bigla nalang umub-ob yung mom ni Tristan sa lamesa. At nawala bigla yung pagiging monster niya. A..anong nangyayari?

 

"Ano nga uli ang name mo, hija?"

"E..eh? A..ako po?"

"Of course. Kanino ba ako nakatingin?"

 

I flustered. Gosh! Stupid Rimi! Nakatok ko nalang bigla yung ulo ko dahil sa stupidity ko. Malamang ako ang kausap niya! Psh.

 

"S..sorry po. I'm Miel."

"Age?"

"U..uhmm, turning 22 this January po."

"Ooohh. Okay. Well, siguro naman kilala mo na ako, right? I'm Trisha Sedilla, Tristan's mom."

 

Waaah bakit niya ba ako tinatanong?! And it's really getting awkward. Pero ngayon ko lang narinig ang name niya. So her name's Trisha.

 

Pero nakakainis naman eh, bakit kasi umalis si Tristan! Dapat siya ang kasama ng mom niya ngayon and not me! >_<

 

"Sige, umupo ka muna." syempre, umupo naman agad ako sa tapat niya. I don't want any scolding anymore. At isa pa, natatakot pa rin talaga ako sa kanya kaya sumusunod ako agad.

 

"Sorry for my rude approach kanina. Gusto ko lang na umalis muna si Tristan. That kid is unstable right now. You know, because of that goddamn Hayley." I don't know how to react. S..so acting lang yung kanina? Yung pagiging monster at masungit niya?

"Uhm.. e..excuse me po. W..what do you mean by that?" then bigla siyang nag-smirk. And bigla akong kinabahan sa ginawa niyang yun. I know.. something big is going on.

"I heard na na-encounter mo na si Hayley, according to manang Linda. And you also know her reason for fooling my son."

 

W..what? Wait! Hindi ko naman sinabi kay Nay Linda yung tungkol sa reason ni Hayley ah? Why does she know that? A..ano ba kasing nangyayari?!

 

"Oh.. I know that look on your face. You see, I have my own sources. Gusto ko lang malaman kung anong sinabi niya sa'yo. Can you tell me?"

 

Lalo lang akong kinabahan. Para akong cornered rat. Somehow, nakita ko sa kanya yung seriousness at pagiging bipolar ni Tristan sa kanya. Pero.. should I trust her? Matagal ko nang gustong sabihin kay Tristan yung reason ni Hayley, but I can't. Tuwing kasi nadidivert kay Hayley ang usapan namin, eh lagi siyang nag-oopen ng new topic. And now, his mom is asking me if I can tell her Hayley's reason. W..well, wala naman sigurong masama di ba? She is his family.

 

Huminga muna ako ng malalim bago mag-start.

 

"Their.. their company went bankrupt." I looked into her eyes and then suddenly, naging alert siya at tumingin rin siya sa akin. She became interested.

"Go on."

"At dahil mahal na mahal niya ang parents niya and their company, she decided to.. to be his girlfriend, k..kahit na she doesn't love her. Just to save their company. I mean, siguro nag-invest or pinahiram sila ng fund ni Tristan. I don't know the whole story, but nagulat rin daw si nay Linda nung naging sila. Sabi niya, wala naman daw gusto si Hayley kay Tristan before, pero bigla nalang naging sila one day. Then, they broke up nung nakita ni Tristan na may ibang guy na kasama si Hayley sa tinutuluyan niya.T..that's all I know." sabay yuko ko.

"Hmmm. So that's the story huh?"

"Eh?" w..wait. Akala ko ba alam na niya ang dahilan?

"I know that she's planning something the moment I saw her. I also know na may kinalaman yun sa company. Pero may third party pa? That brat. How dare her to do that to my lovely son!"

 

I know na seryoso ang usapan namin, pero bigla akong napatawa sa sinabi niya. Lovely? Pfft. Si Tristan, lovely? Saan banda?

 

"Why?"

"Ah.. w..wala po." sabi ko nalang habang pinipigilan kong tumawa. "It's just.. weird na idescribe si Tristan as lovely."

"Ay talaga?" akala ko nagalit siya, pero nakita ko na naka-smile siya. Whoa. Feeling ko nag-iba bigla yung itsura niya. I mean, mas maganda siya ngayong nakangiti siya. Para siyang dyosa!

"Uhm.. wag po sana kayong magagalit.. pero.. bakit niyo nga po pala ako tinanong about kay Hayley?"

 

Bigla naman siyang napahinto sa pagkain at naging serious na naman yung mukha niya.

 

"Well, I guess mapagkakatiwalaan ka naman since Tristan trusts you. Truth is, we're planning to expand our company and I need every bit of information to gather funds. And I know na may makukuha ako from Hayley. I'm gona suck everything out on their company. Kabayaran sa ginawa niya sa anak ko. And at the same time, makakuha ako ng funds from them."

 

Napanganga nalang ako sa sinabi niya. As in, OMG. She's really gonna do that? Alam ko namang mali yung ginawa ni Hayley pero.. pano naman sila kapag ginawa niya yun?

 

"Oh, and one more thing."

"P..po?"

"Sa tingin mo, should I sell some of our properties para makakuha ng funds? And ano kaya ang magandang way para minimal lang ang mawala sa amin?"

 

Ewan ko pero this time.. kinabahan na talaga ako. S..sana mali ang kutob ko. I don't want to cause any more trouble.

 

"S..sorry po pero wala akong a..alam dyan."

"Really? I thought you graduated with a Bachelor of Science in Business Administration?"

 

 

No..No way.

This is not happening. H..how did this happen?

 

 

Bigla nalang niyang nilabas yung phone niya at pinakita sa akin yung picture doon.

 

 

"Isn't that right?"

 

 

 

That picture..

 

shows my face.

 

 

 

"Daughter of Mr. Jung, the owner of Jung Corporation..."

 

 

This is really.. not happening.

 

 

 

"...Ms. Rimielle Jung?"