.

.

Prologue

Posted by PURPLEYHAN STORIES on Thursday, July 16, 2015


***

“Ang pag-asa ay nagsisimula sa iisa o ilang tao. Ang kanilang pagkilos o pagpapakita ng unang hakbang tungo sa pagbabago ay nagbibigay ng lakas at pag-asa sa mga mamamayan at ito ang nagiging daan para magkaisa ang isang bayan. Maaaring walang laban ang isa o dalawang tao sa pamahalaan, ngunit mas may lalakas pa ba sa mga mamamayang nagkakaisa para sa ikabubuti ng kanilang bansa? Kaya naman sa mga magigiting na bayaning humubog, humuhubog at huhubog ng ating kasaysayan, maraming salamat. Ang katapatan, katapangan at pagmamahal sa bayan na inyong taglay ay habambuhay naming isasapuso at ipaglalaban.”

Whenever I read this speech of President Antonio Karo, I always remember that man. He who stood up for us; He who made the difference; and he who saved our country.

Siya ang dahilan kung bakit nandito ako ngayon. Utang ko sa kanya ang buhay ko at habangbuhay kong tatanawin iyon na utang na loob. Naaalala ko pa ang panahon kung kailan kami unang nagkita at kung paano niya binago ang buhay ko. Gusto kong ibahagi sa lahat ang istorya niya dahil ayokong makalimutan siya.

This story is about me and a man, who loves his country more than himself. A man who is shrouded in mystery and darkness. This is the story of End.


***